Bir Demirkazık Kış Tırmanış Hikayesi

Türkiye’nin Outdoor Sayfası:

Türkiye’nin Outdoor Sayfası dağcılık kategorisinde yayınlarına devam ediyor.

Türkiye’nin Outdoor Sayfası

Yazıların Kaynakları hakkında:

Dağcılık anıları serimizde yer alan aşağıdaki yazıları Facebook’ta bulunan Dağcılık Platformu sayfasından aldık.  Aşağıdaki yazıların yazarı Dağcılık Platformu’nun yöneticilerinden Yüksel Alpkaya’dır.

Yüksel Bey’e yazılarını sitemizde yayınlamamıza izin verdiği için teşekkür ediyoruz. Dağcılık ile ilgili hem Türkiye’de hem de dünyada güncel gelişmeleri takip etmek isterseniz Yüksel Alpkaya’nın facebook adresini takip edebilir, Dağcılık Platformu’nun sayfasına abone olabilirsiniz.

Alıntı yaptığımız yazılar:

Yazıların orijinalleri için bağlantı adresleri:

BİR DEMİRKAZIK KIŞ TIRMANIŞI HİKAYESİ – 10 MART 1968

Bundan 54 yıl önce bugün (10 Mart 1968) 7 kişiden oluşan bir Türk dağcı ekibi, o güne kadar henüz kış çıkışı yapılamayan Aladağlar Büyükdemirkazık zirvesinin ilk kış çıkışını gerçekleştirmeyi denemiş ancak zirveye 150 metre kadar yaklaşmalarına rağmen fırtına sebebiyle geri dönmek zorunda kalmışlardır. İşte bu yazı o tırmanışın kısa öyküsünü anlatmaktadır.

Demirkazık zirvesi kış tırmanışı

Uzun yıllar 3756 metrelik yüksekliği ile Aladağların en yüksek zirvesi olarak bilinen Büyükdemirkazık zirvesi; 2008 yılında yapılan ölçümler sonrası bu ünvanını Kızılkaya’ya (3771 m) bırakmıştır. Büyükdemirkazık zirvesinin ilk yaz çıkışı 17 Temmuz 1927‘de Dr. Georg Künne, Dr. Wilhelm Martin ve Marianne Martin‘den oluşan yabancı bir ekip tarafından; ilk kış çıkışı ise 28 Şubat 1969 tarihinde Dr. Bozkurt Ergör, Sönmez TARGAN, Ahmet Şahin, Yücel Dönmez ve Metin Öz’den oluşan bir Türk ekibi tarafından gerçekleştirilmiştir.

1960’lı yılların ikinci yarısından itibaren Bozkurt Ergör öncülüğünde Türkiye’de henüz çıkılamayan bir çok zirvenin ilk kış çıkışlarının yapılması için girişimlerde bulunulmaya başlanmış; bu tırmanışlar içinde en önem verileni de Aladağlar Büyükdemirkazık zirvesi olmuştur.

1969 yılında başarılan Demirkazık zirvesi kış tırmanışı öncesi, 10 Mart 1968 tarihindeki Demirkazık zirvesinin ilk kış tırmanışının 7 kişilik ekibi Bozkurt Ergör, İsmet Ülker, Sönmez Targan, Muzaffer Erol Gez, Cem Kiper, Metin Öz ve Ahmet Şahin’den oluşmaktadır.

Demirkazık zirvesi kış tırmanışı

10 Mart 1968 Tırmanışı

10 Mart 1968 pazartesi günü, 7 kişilik ekip Çukurbağ köyünde buluşur ve daha sonra 1950 rakımlı Sokolupınar’a çıkarak kampı buraya kurar. Plana göre Sokolupınar kamp alanından tırmanışa başlanacak ve yaklaşık 1800 metre irtifa alarak 3756 metrelik Demirkazık zirvesine ulaşılacaktır. Ekip 10 Martı tırmanış hazırlıkları ve dinlenerek geçirir.

11 Mart Salı günü saat 03.00 sularında Sokolupınar kamp alanından tırmanışa başlanır. Zemin karlı, malzemeler yetersizdir. Kullanılan tozluklar torba biçiminde ve ayakkabıları bütünüyle içine alan çadır bezinden yapılmış arkası açık tozluklardır. Bu tozluklar giyildikten sonra arkaları iğneyle dikilerek kapatılmakta; ancak bazen iğnenin yanlışlıkla ete batırıldığı anlarda yaşanabilmektedir. Bu tırmanış esnasında da Ahmet Şahin’in tozluğunu diken Sönmez Targan’ın yanlışlıkla iğneyi Ahmet Şahin’in bacağına batırdığı o anı yaşayanlar halen gülerek anlatmaktırlar.

Demirkazık zirvesi kış tırmanışı

Hava tırmanış için oldukça uygundur ver hafif bir lodos ekip üyelerine eşlik etmektedir. Narpuz boğazı hızla geçilir ve ekip Demirkazık güney rotasında yükselmeye başlar. Tırmanışın ilk saatlerinde oldukça sert olan ve ekibe herhangi bir zorluk yaratmayan zemindeki kar; gün ağarıp, güneş yüzünü göstermeye başladığında iyice yumuşar ve tırmanmak ekip üyeleri için tam bir işkenceye döner. Ekip üyeleri şimdi attıkları her adımda 50-60 santim kara batarak ilerlemeye çalışmaktadır.

Ekip bata çıka sürdürdüğü tırmanış sonrasında oldukça yorgun bir halde, saat 13.00 sularında ilk sırtta ulaştığında büyük bir sürprizle karşılaşır. Sırtta, şimdiye kadar gayet yumuşak bir şekilde esen lodos yerini karları savuracak düzeyde sert esen bir rüzgara bırakır. Aşırı yorulan Muzaffer Erol Gez ve Cem Kiper burada tırmanışı bırakır, ekipten ayrılır ve geri dönüşe geçerler.

Ekip artık beş kişidir ve tırmanışa devam eder. Yükseldikçe rüzgar fırtınaya döner, şiddetini artırır, göz gözü görmez hale gelir. 3500 metrelere gelindiğinde fırtına o kadar şiddetlidir ki, artık ekip ilerleyemez hale gelir. Burada İsmet Ülker, Metin Öz, Ahmet şahin ve Sönmez Targan tırmanıştan vazgeçer; önde olan ve tırmanışa devam eden Bozkurt Ergör’ü beklemeye karar verirler. Bozkurt Ergör tırmanışa tek başına devam eder ancak sadece 100 metre kadar yükselebilecektir. Çünkü bir yandan fırtınanın şiddetinden göz gözü görmez hale gelmiş; diğer yandan da kara gömülmekten adım atamaz hale gelmiştir. Geri dönmekten başka bir çaresi kalmaz.

Aşağıda kendisini bekleyen ekip üyeleri ile buluşur ve yine bata çıka durmaksızın inişe devam ederler. Nihayet yorgunluktan bayılmak üzereyken saat 21.00 sularında Sokolupınar’daki çadırlarına ulaşırlar ve bitkin halde uyku tulumlarına girip sızıp kalırlar.

Sabah büyük bir sürpriz kendilerini beklemektedir. Tabanı olmayan çadırların içinde küçük dereler akmaktadır. Yukarılarda kar olarak görünen yağış, burada yağmura dönmüş ve bütün gece yağınca; tüm çadırların tabanları suyun içinde kalmıştır. Ekip üyeleri bu koşullarda daha fazla kampta kalamaz ve zaman kaybetmeden kampı toplar ve şiddetli lodos altında köye inerek faaliyeti bitirir.

Bu tırmanıştan yaklaşık bir yıl sonra 29 Şubat 1969 tarihinde hemen hemen aynı kişilerden oluşan ekip yine Aladağlar’dadır ve ekipten Bozkurt Ergör Demirkazık zirvesinin ilk kış tırmanışını başarılı bir şekilde tamamlar.

Bundan 54 yıl önce sahip oldukları yetersiz malzemeler ile Büyükdemirkazık zirvesinin ilk kış çıkışını gerçekleştirmek için gösterdikleri gayret ve çektikleri sıkıntılara katlanan ekip üyelerini saygı ve takdirle anıyoruz.


Yüksel Alapkaya

Yazar:

Yüksel Alpkaya 10 Mart 2022-Bafa

Kaynakça :

  1. Bozkurt Ergör – Dağcılık
  2. TDF Dağcılık Dergisi 2020

Yazının orijinalini Yüksel Alpkaya’nın sosyal medya adresinde bulabilirsiniz: (https://www.facebook.com/search/top?q=y%C3%BCksel%20alpkaya)


Bütün outdoor aktivitelerinde ve doğa sporlarında güvenlik öncelikle sizin sorumluluğunuzdadır. Hiçbir makale veya video, doğru pratik eğitim ve şahsî deneyimin yerini alamaz. Özellikle outdoor ekstrem sporlarda kendi kişisel güvenliğinizden öncelikli olarak siz sorumlusunuz. Her zaman kişisel güvenliğinizi, birlikte olduğunuz takımın uyum ve güvenliğini ön planda tutun.

Her durumda doğadan taraf olun, çevreyi temiz tutun, vahşi hayvanlara, vahşi yaşamın devam ettiği doğaya kesinlikle zarar vermeyin. Tarihi ve turistik mekanlara zarar vermeyin, çöplerinizi yanınızda götürün.

Lütfen sadece okuduğunuz makale değil outdoor ve doğaya dair yayınlanmasını ve irdelenmesini istediğiniz her konu hakkında iletişim sayfamızdaki bağlantıları kullanarak bize yazın. Outdoor aktiviteleri ve macera turizmi hakkında en son bilgileri almak için sitemizi takip ediniz. 

Türkiye’nin Outdoor Sayfası

http://www.turkeyoutdoor.org

Bir Cevap Yazın Cevabı iptal et

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.